Ranitomeya ventrimaculata

Ranitomeya ventrimaculata
© J.Busser 2009

Naamgeving:
De soort in in 1935 door Schreve beschreven, hoe lang de soort nog een geldige status zal hebben is maar de vraag. Ten eerste komt de soort in 3 heel grote gebieden voor: in het westen, midden-noorden en oosten van Zuid-amerika. Het is momenteel nog niet duidelijk of het om drie populaties van deze soort gaat of dat het drie verschillende soorten zouden zijn.
De laatste berichten zijn veel spectaculaireder.
Recent zijn zijn er preparaten en de beschrijving onderzocht van het holotype van Ranitomeya ventrimacualata en deze lijken identiek te zijn aan Ranitomeya duellmani!!!
Dat zou (volgens mij) betekenen dat de naam Ranitomeya duellmani in feite een synoniem is van  Ranitomeya ventrimaculata en dat de soort die wij nu kennen onder de naam Ranitomeya ventrimaculata een (of meer, zie voven) andere na(a)m(en) moet(en) krijgen.
Dit alles blijkt uit een artikel van Brown & Twomey: A taxonomic revision of the Neotropical poison frog genus Ranitomeya dit zal zeker een vervolg krijgen!

Voorkomen:
De soort komt voor in Colombia, ecuador.  Een groot gedeelte van Brazilië, en Frans guyana. Of het om één en dezelfde soort gaat is nog maar de vraag.

Kenmerken
Het gaat hier om een erg kleine soort die maximaal 19mm groot wordt. De basiskleur is zwart met op de rug en flanken licht- tot donkergele of zelfs oranje strepen of vlekken. De tekening is zeer variabel en kan variëren van een paar strepen over de lengte van het dier tot een grove nettekening.
De poten zijn grijs/groen met zwarte vlekken.
Het geluid dat de mannetjes produceren is een zachte Buzz van 1 a twee seconden die zichzelf om de 2-3 seconden herhaalt.
Huisvesting:
De soort is gemakkelijk te houden en te kweken maar moet, ondanks het kleine formaat, een wat ruimer terraium hebben dan bijvoorbeeld Ranitomeya imitator. Zelf heb ik ervaren dat de dieren zich niet prettig voelen in de kleine (27*27 cm) bakjes waar Ranitomeya imitator en Ranitomeya variabilis het prima doen.
Het terrarium moet worden beplant met bromelia’s of andere planten die waterreservoirtjes in zich hebben of filmkokertjes die schuin geplaatst worden met een klein laagje water.
Pas op dat de kokertjes niet teveel overeind komen te staan omdat de dieren er soms niet uit kunnen komen en verdrinken!
In een terrarium waarin zowel Bormelia’s als kokertjes aanwezig zijn wordt van beide afzetplaatsen gebruik gemaakt met misschien een lichte voorkeur voor de beplanting.

missingblack
© J. Busser 2007: Missing Black

Voortplanting:
De dieren zijn vrij gemakkelijk te kweken en wanneer een groep het naar de zin heeft horen we al snel de mannetjes roepen middels een zachte “Buzz”.
Vrouwtjes reageren op de roep van het mannetje en volgen hem gedwee richting een door hem gelecteerde afzetplaats.
De eieren worden afgezet en bevrucht en een tijdje dor het mannetje bewaakt, als verlaat hij de eieren snel als er gevoerd wordt.
Wanneer de eiren uitkomen worden zij door het mannetje naar bromeliakokers of filmhulsjes gebracht, één in ieder onderkomen. Ik heb zelf echter geregeld meerdere larven uit “open water” gehaald.
De opkweek gaat vrij gemakkelijk.
Vaak komt (in ieder geval bij de Frans Guyana-vorm) een uitblijven van zwart pigment voor waardoor de dieren niet zwart maar wat lichtbruin kleuren. Dit wordt ook wel “missing black” genoemd en als zodanig verkocht. Het gaat hier echter om een afwijking. Deze schijnt in de natuur ook voor te komen maar de dieren zijn zwakker en vallen gemakkelijker ten prooi aan predatoren en ziekten.
Kwekers zouden deze dieren niet verder moeten kweken en zeker niet verkopen!

Voeding:
Ranitomeya ventrimaculatus is een dankbare eter en gaat met graagte op zoek naar voedsel. Grote fruitvliegen worden niet of nauwelijks gegeten maar kleine fruitvliegen en springstaarten des te liever.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


*