Gran Canaria 2006

Gran Canaria
20 mei 2006 tot en met 27 mei 2006

inleiding
De Canarische eilanden zijn een autonome groep eilanden behorend bij Spanje.
Ze liggen ca 500 kilometer uit de kust van de Westelijke Sahara (Z. Marokko) en daardoor zijn de eilanden het hele jaar door aangenaam warm.
Zoals inmiddels wel bekend mag zijn is voor ons de vakantie in eerste instantie om uit te rusten en dat houdt voor mij in dat er ook mooie natuur te zien moet zijn.
Qua herpetofauna is het op Gran Canaria tamelijk mager maar wel uniek. Er komen 5 soorten hagesissen voor waarvan er maar een ook in europa voorkomt, de hemidactylus turcicus.
De andere soorten komen alleen voor op de eilanden in de Atlantische oceaan.
De overige soorten zijn:
Tarentola boettgeri
Gallotia atlantica
Gallotia stehlini
en
Chalcides sexlineatus
Het zou mooi zijn als ik ze allemaal vond maar twee of drie zou al prima zijn.

De eerste reisdag: zaterdag 20 mei
Omdat we op een redelijk onchristelijke tijd terugkomen in Nederland waren we min of meer verplicht om met de auto te gaan.
Omdat Mijn vriendin nog moest werken vrijdag ben ik ook opgestaan om het huis en de dieren aan kant te maken.
’s Nachts om 0.00 uur zijn we gaan rijden en de reis verliep prima. Ook het inchecken verliep prima alleen de vlucht van Transavia was waardeloos. Transavia is door de prijsstunters ook overgegaan op “kale” ritten, dus: geen eten, drinken en zelfs geen koffie.
Alles moet betaald worden, en niet te weinig.
Op zich vind ik dat prima maar dat reisorganisaties die gehele reizen verkopen zich daarmee inlaten vind ik wel kwalijk.
Enfin, vier en een half uur vliegen later komen we aan en zonder controle vertrekken we met de bus naar Maspalomas.
We hebben een mooi bungalowtje en besluiten even nop bed te gaan liggen.
Twee uurtjes was genoeg om de griep bij mij goed te laten doorbreken!
Ik liep al ee week of drie te emmeren met verkoudheidjes en zo maar nu is de beer dus los.
Nu echter, nadat Mijn vriendin naar de apotheek is geweest, voel ik me aanmerkelijk beter en hoop dat het overgaat.
Het enige is dat ik enorme hoofdpijn heb maar we hebben de afgelopen 24 uur dan ook nauwelijks gegeten.
We besluiten om ’s avonds hier op het park te eten. Ze blijken er een uitstekend bufet te hebben met allerlei internationale gerechten; uit de kunst en dat voor maar 10 euro!
Na het eten voel ik me al een stuk beter maar we zijn allebei doodmoe en gaan dan ook bijtijds naar bed.

Dag 2: zondag 21 mei
Behoudens het feit dat mijn neus nog goed dicht zit voel ik me al een stuk beter. We besluiten eerst het stadje maar eens te verkennen maar alles blijkt gesloten: “oh ja, het is zondag!”.
’s Middags zijn we dus weer terug en verpozen ons bij het magistrale zwembad van het bungalowpark Daar krijg ik, zei het klein, de lokale, veel voorkomende papegaaitjes voor de lens.
Dezelfde avond genieten we weer van het buffet en daarna pakken we een boek om buiten met een “baco’tje” een beetje uit te buiken. We hebben vandaag nog wel voor morgen tot en met donderdag een auto gehuurd: vier dagen voor 128 euro (met airco!) dus dat is 32 euro per dag!
Ik kan mij niet vastbijten in mijn boek en na half elf doe ik tegenover ons bij de lamp de eerste waarneming: Hemidactylus turcicus. Al snel spot ik er een stuk of 7 dus die zitten hier meer dan genoeg!

Hemidactylus turcicus

Ik maak snel wat foto’s die echter nog niet aan mijn standaardeisen voldoen omdat ik nog niet helemaal uit de voeten kan met mijn oude lens, de nieuwe digitale spiegelreflex en diens ingebouwde flitser.
Ik kan dus gewoon niet ver genoeg inzoomen!
Morgen maar een oefensessie dan!

Dag 3, maandag 22 mei
De oefensessie lukt!
Ik moet dus een externe flitser gebruiken omdat de camera volldig flitst bij een niet 100% compatibele lens. Vanavond herkansen dus op de Hemidactylus turcicus!
Eerst ontbeten toen de auto gehaald, geld gepind, de spullen gepakt en vertrokken naar het binnenland.
Hoe saai de Playa’s en aangrenzende bungalowparken zijn zo imposant en veelzijdig zjin de enorme bergen in het binnenland!
We vertrekken direct naar het noorden richting Fataga en zodra je Playa del Ingles uit rijdt waan je je in een heel ander land.
De prima geasfalteerde maar wel erg smalle wegen voerne je naar boven.
Halverwege de klim, na een kilometer of 20 komen we bij een oudheidkundig park “Mundo aborigen” waar de entree 10 euro bedraagt voor dan te veel, we willen nog veel zien vandaag.

Voor de ingang echter zitten prachtexemplaren van Gallotia stehlini (waarschijnlijk) en in hele grote aantallen.

Gallotia stehlini

Het zijn vrij forse en grote halskraaghagedissen die allen op de canarische eilanden voorkomen.
De verwantschap met de Lacertidea is duidelijk maar deze dieren zijn aanmerkelijk minder fel van kleur en behoorlijk forser.

Gallotia stehlini

Verder naar boven zien we er nog vrij veel, Ook kleinere hagedissen maar of dat om dezelde soorten gaat weet ik nog niet.
In alle opwinding ben ik echter wel vergeten om dia’s te maken van deze dieren, alleen digitaal dus. De herkansing hier volgt vrijdag waarschijnlijk als we het park willen bezoeken.
Mijn vriendin had verder de route beschreven naar twee mooie bergtoppen tot op een hoogte van 1944 meter. In dit gebied, rond de stad Tajeda is echter een labyrint van (wel goede) wegen aangelegd waardoor wij ons een keer of drie verrijden en keren is vaak onmogelijk of je komt er pas achter dat je fout zit als je al diep onder de zeespiegel verdwenen bent. Al met al zijn de panorama’s onwaarschijnlijk mooi en overduidelijk van vulkanische oorsprong, ondanks dat het vulkanisch vuurwerk zich 12 miljoen jaar geleden afspeelde.

Duidelijk vulkanische oorsprong van het landschap

Onderweg zien we ook nog hele kleine duifjes die niet groter zijn dan een zanglijster, ook kwartels lopen langs de kant van de weg.
Het eiland is verder overbevolkt door heel veel exemplaren en soorten sprinkhanen, waarschijnlijk een Afrikaanse nalatenschap.
Een goede dag dus met een zeer nuttig gebruik van de auto (zeker gezien de benzineprijs van 84 eurocent tegen die van 135 eurocent in Nederland).
Een ander opvallend punt tijdens de rit was dat het noorden en het westen helemaal bewolkt leken te zijn. Vanaf het zoveelste panorama zagen we tussen de bergen in massieve plukken wolken waar bovenuit de Pico del Teide van 3715 meter bovenuit toornt.

In de verte is de Teide (op Tenerife) te zien.

Aangezien deze dode vulkaan het hart van het eiland Tenerife is dat zo’n 50 kilometer verderop ligt mag het duidelijk zijn dat de lucht hier wel zeer helder en schoon is.
Het is bekend dat het noorden van Gran Canaria wat milder is dan het zuiden maar in ieder geval was het er vandaag bewolkt en koel terwijl in Maspalomas de temperatuur rond de 27 graden heeft gelegen met “geen wolkje aan de lucht” Vanavond turcicus knippen en morgen in ieder geval naar Puerto Mogan, van daar uit zien we wel verder.
Mijn vriendin zit inmiddels de vogels te voeren met overgebleven stukjes cake. Een tortelduif heeft het helemaal naar zijn zin en accepteert dan ook de komst van twee soortgenoten absoluut niet en jaagt ze resoluut weg, de twee anderen hebben geen schijn van kans.
Vreemd is het dan dat de meeetende mussen (tenminste ze lijken wat op mussen) er wel bij mogen komen.
Over gelijkenissen gesproken…
Er zitten hier vogels die als twee druppels water lijken op onze merel. Nu hoor ik ze echter geluid maken en blijkt het dus om een heel andere vogel te gaan. Een eentonig en hoogtonig soort geblaf is het geluid dat deze vogel maakt, achteraf blijkt het dus wél gewoon een merel te zijn daar ik het geluid nu ook thuis gehoord heb. Het is me alleen nooit opgevallen.
De poging om op een andere manier Hemidactylus turcicus te fotograferen lukt gelukkig meer dan goed. Een heel kort rondje laat zien dar er minstens vijftien dieren rond een gebouw zitten.
Ze worden een half uur tot een uur na zonsondergang actief.
Het grote verschil met Tarentola is dat de teennagels uit de poten steken en. Bij de Tarentola’s lopen de tenen onder de nagels door waardoor deze bijna niet te zien zijn. Tevens is de Turkse Gekko veel slanker en minder robuust. De meeste exemplaren zijn ca 7 cm lang.
De kleur is veel lichter dan die van Tarentola.
Leuk intermezzo:
De enige andere keer dat ik deze Europese gekko’s zag buiten deze waarneming was in Costa Rica waar de dieren met houttransporten terecht gekomen zijn en zich hebben weten te manifesteren.

dag 4: dinsdag 23 mei

Puerto Mogan


We besluiten om vandaag het westen af te rijden, eerst naar het pittoreske jachthavenstadje Puerto de Mogan.
Daar aangekomen blijkt het een stad vol mooie witte huisjes, bezaaid met bloemen (vooral bougainville).
In de haven liggen prachtige zeiljachten en verder…
heel erg veel toeristen.
Het water in de haven is kraakhelder en verschillende vissoorten zijn heel duidelijk vanaf de kade te zien. De stad houdt een beetje het midden tussen Xlendi op Gozo en Cap d’Agde in Zuid-Frankrijk.
De vele toeristenwinkeltjes zijn nu niet direct een enorme bron van inspiratie en een Indiër die mij een IR filtertje voor mijn camera probeert te verkopen voor 60 euro (!) doet de emmer overlopen.
Een drankje op een terrasje is hier vele malen duurder dan we tot nu toe gewend waren.
Na een uur of twee zetten we koers naar het binnenland via de stad Mogan.
De weg kronkelt zich omhoog de steile berghellingen op en af en toe zien we enorme “tenten” waaronder banaan wordt geteeld (waarschijnlijk om de planten wat vochtiger te kunnen houden en te beschermen tegen de bloedhete zon.)
De weg is mooi, de wegen prima maar alles is vrij somber; erg dor, heel veel koele wind en verlaten. Ook hier neem, richting het noorden de bewolking weer behoorlijk toe, zelfs is er op een gegeven moment een spikkeltje regen te bespeuren. We willen richting Galdar omdat daar nog wel het een en ander te zien zou zijn maar daar aangekomen blijkt er niets aangegeven en besluiten we via Las Palmas de Gran Canaria terug te rijden naar Maspalomas, het immers ook al 4 uur.
Bij een tankstation voor Las Palmas kopen we een flesje water dat we buiten de auto nuttigen. In een groenstrook tussen de autoweg en de weg waar we geparkeerd staan zitten ook weer de Gallotia‘s; ze zitten overal!
Hoger in de bergen zien we echter weinig grote en dus vooral kleine hagedissen, wellicht de tweede Gallotia soort.
Vandaag hebben we dus het hele eiland rondgereden en staat er vandaag alleen bijna 200 kilometer op de teller.
s’ Avonds even met twee andere Nederlanders zitten kletsen met een lekkere borrel er bij en toen weer gebruik gemaakt van het buffet.

Dag 5: woensdag 24 mei
Vandaag maar de markt in San fernando, volgens ons en stadsdeel van Maspalomas.
Het blijkt een echte toeristenmarkt, vooral voor koopjesjagers.
Ik heb er zelf een minuscuul maar optisch goed en degelijk waterresistent verrekijkertje gekocht (20*30) voor maar 7 euro. Verder een uit schelpjes opgebouwde pijlgifkikker en een horloge omdat die van mij met lege batterijen zat.
Mijn vriendin kreeg het horloge voor 25 euro terwijl de vraagprijs 95 euro was.
Verder kreeg ze een tas voor 25 euro mee waar eigenlijk 70 voor werd gevraagd.
Na de markt hebben we gang richting Parque aborigen gezet om daar eens te kijken, zeker omdat er zoveel hagedissen zaten.
Nou, doe 10 euro entree kan een ieder zich besparen!
Een paar poppen in een paar hutjes, that’s it!, maar een Gallotia‘s! Ongelooflijk.

Gallotia stehlini met een totale lengte van wel 80 cm!

Exemplaren van wel 50 centimeter in overvloed. Op sommige plaatsen krioelt het er letterlijk van.
Wat dat betreft dus wel een goede dag!

de kop van hetzelfde dier

’s Avonds in Maspalomas gegeten, lekker chique en best wel duur.
Na het eten hadden we al met al weer een lekkere borrel op en zijn dus om een uur of twaalf, na een afzakkertje thuis, naar bed gegaan.

Dag 6: donderdag 25 mei
We wilden naar de stuwmeren rjiden via een andere weg dan Puerto de Mogan. Dit lukte gedeeltelijk, het grootste stuwmeer was bereikbaar (van een afstand te zien) maar de andere stuwmeren lagen op een voor ons, vanuit onze locatie, onbereikbare plek.

Bij de stuwmeren.

Een heel klein krakkemikkerig zandweggetje stijl omhoog is voor onze kleine opel astra 1.2 toch iets teveel gevraagd. We gaan dus terug naar huis, leveren de sleutels in en gaan lekker aan het zwembad liggen, ook prima overigens met een lekkere baco.
Om een uur of zeven weer genoten van het geweldige buffet hier ter plekke.
De avond hebben we weer lekker doorgebracht voor de bungalow

Dag 7: vrijdag 26 mei.
De laatste volle dag besteden we door een wandeling naar Maspalomas te maken, een goed uurtje.
Ondanks dat de zon wederom onafgebroken zijn werk doet is het door de verkoelende wind heel goed te houden.
Ook vlak bij het strand zie ik Gallotia stehnili die daar in een beschermd gebied voorkomen.
IK vermoed, maar moet de literatuur er thuis op na slaan, dat de twee Gallotia’s door elkaar voorkomen. Als dat zo is heb ik ze beiden op de foto.
Ik ben vanmorgen met een zere rug wakker geworden en tegen de tijd dat we weer thuis zijn is het er niet minder op geworden en we besluiten dus even te gaan liggen.
Na het tukkie van een uurtje voelt de rug weer een stuk beter. We gan naar het zwembad. Een paar baantjes (of hier: banen) trekken doen ook wonderen.
Wanneer we tuis weer aan de vertrouwde Baco zitten is de groep monniksparkieten in een boom, 50 meter verdeop, duidelijk te zien.
Ik wil toch eens experimenteren met de 500 mm. lens op de digitale camera (die daarmee 750 mm wordt, omgerekend naar 35mm standaard). Ik krijg dus de papegaaien en netjes op, de combinatie werkt prima.
Een ander ding dat ik thuis nog moet uitzoeken is waar Chamaeleo chamaeleon voorkomt want volgens Elseviers amfibieën en reptielengids zou die op de Canarische eilanden voorkomen, maar welke…
Morgen wordt het inpakken, inkopen en wachten tot we om 18.45 worden opgehaald om terug naar een koud en stormachtig Nederland. Aan alles komt een einde.

Dag 8: zaterdag 27 mei
Nu, in het vliegtuig, nog even de tijd voor een epiloog.

Cyrtophora citricola silhouet

De kennissen die we hadden opgedaan hebben gelukkig hun bungalow beschikbaar gesteld omdat we na 1200 niet meer konden bijhuren. We hebben nog even wat geshopt in Faro 2 en verder eigenlijk gewacht op het vertrek.
Het wachten kon dus gelukkig bij hun bungalow wat op zich toch alweer een best aantal leuke dingen opleverde.
Ik had gedurende de autoreizen al af en toe enorme spinnenwebben gezien, diezelfde webben zag ik ook op hun terras. Het blijken webben van kolonies spinnen te zijn van een heel behoorlijk formaat. Je zou,op de spin afgaande, denken dat het om een kruisspin of een Argiope gaat maar de webben zijn heel chaotisch en de dieren (in ieder geval de wijfjes) leven in kolonies.

Cyrtophora citricola, sociaal levende spin

(Latere literatuurstudies hebben aangetoond dat in inderdaad om sociaal levende spinnen gaat van de soort Cyrtophora citricola
Het zijn zogenaamde visnetspinnen omdat de structuur van het web wat lijkt op een visnet!

Monniksparkiet

Verder heb ik de Papegaaien net op tijd perfect in beeld kunnen krijgen.
De vakantie zit er weer op, het aantal dieren dat is vastgelegd is zeer behoorlijk, het weer was heerlijk en de accommodatie fantastisch.
Wat kun je nog meer van een weekje verwachten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


*