Nenzing, Oostenrijk 2010

Nenzing Oostenrijk
10 augustus 2010 tot 30-8-2010

Woensdag10-8: Vertrek
Op dinsdag 10 augustus vertrekken wij richting Nenzing, een plaatsje in uiterst west Oostenrijk in de streek vorarlsberg.
De weersvooruitzichten zijn dramatisch slecht en we bedenken tijdens de heenreis al waar we eventueel naar kunnen uitwijken. Liturgie in Italie lijkt een optie maar we hopen maar op het beste, we hebben immers 10 dagen geboekt en hebben al een behoorlijk bedrag aanbetaald, tevens wachten vrienden van ons daar op onze komst.
Na ca. 400 kilometer hebben we er wel een beetje genoeg van en hebben een hotel genomen, even voorbij Karlsruhe.
Een prima kamer en een fijn bed zorgen dus voor een goede nachtrust.
‘ s Avonds kunnen we lekker buiten eten, er is een barbequeu op woensdag dus we hebben geluk.
Internet is gratis en de weersvoorspellingen zijn diep triest, we zien wel…

Donderdag 11-8: aankomst

Camping Nenzing, gezien vanaf het hoger gelegen wandelpad

Hoe verder we naar Oostenrijk komen, hoe slechter het weer inderdaad wordt. Wanneer we op de camping aankomen regent het pijpenstelen en het opzetten van de voortent doe ik uiteindelijk dan maar in mijn T-shirt; ik ben immers toch al drijfnat.

We richten de tent een beetje in en gaan dan voor het eerst naar de douches. Onwaarschijnlijk: de douches hier zijn complete badkamers met toilet, douche- en kleedruimte en vast wastafel op luxe, granieten tafels. Dit heb ik op een camping nog nooit gezien.
Ondanks dat het zo hard regent wordt er wel veel gezwommen, het water van het zwembad wordt namelijk tot 28 graden verwarmd en heeft zowel een binnen- als buitengedeelte. Ook geweldig dus en het is dus duidelijk dat dit ook een wintersportcamping is.
’s Avonds gaan we eten met onze vrienden, ook dat is prima en we gaan om half tien naar bed, we hebben de pijp leeg!

Vrijdag 12-8: installeren

Ziet er gevaarlijk uit maar is totaal onschuldig: de Schorpioenvlieg. Panorpa communis

De bekende eerste dag: boodschappen doen, spullen netjes uitpakken en een plaatsje geven.
In Nenzing zelf zitten twee supermarkten dus dat is wel fijn. De omgeving hier lijkt werkelijk geweldig te zijn. Gelukkig houden we deze dag goeddeels droog.
‘ s Avonds drinken we een borrel bij onze vrienden en gaan tegen middernacht naar huis.

Zaterdag 14-8: wandeling.
Het weer is vandaag een stuk beter en we besluiten een dag te gaan wandelen in het gebied rond de camping. We besluiten de rode (zware) routes te lopen en dat zullen we weten!

Afdaling naar het dal waar de Meng loopt

We lopen vanaf de camping richting de Meng, een snelstromend riviertje dat hier loopt. Het is een uiterst stijl paadje dat recht de berg af loopt (vooraf wordt gewaarschuwd: “eigenes risico!”)
Het is inderdaad geen pad voor onge-oefende wandelaars maar… Het wordt nog erger.
Het pad naar beneden is wel andembenemend mooi, zodra je een paar passen hebt gezet is het uitzicht door de Aplendalen weer anders: fantastisch.

We steken de Meng over via een bruggetje voor wandelaars.

Aan de andere kant van de Meng moeten we dus weer bergop en dat is stijl: zeer slijl!
Boven aangekomen staan we weer op een breder zandpad, we eten wat en kunnen nu neerkijken op de camping.
We lopen richting de Bibelweg, de weg die (uiteindelijk) naar Nenzinger-himmel loopt en niet met de auto mag worden bezocht (tenzij er een vergunning is)

De meng kan niet worden bezocht omdat het te gevaarlijk is door de sterke stroming

We kunnen hier weer kiezen tussen een zware en een lichte route en aangezien de lichte route over de verharde weg loopt besluiten we weer over te gaan op de zware route. We lopen nu aan de oostzijde van een alp en kijken over het dal waar de grotere dorpen liggen. We klimmen in no-time tweehonderd meter hoger en het wordt steeds meer dicht-dennenbos. Het paadje wordt wel steeds stijler. We steken drie keer de verharde lichtere weg over en uiteindelijk, bij die derde keer, besluiten we terug te gaan omdat de weg nu niet écht veel mooier wordt.

De éénbes: zeldzaam in Nederland, hier zeer algemeen.

We lopen over de lichte weg terug maar dat is erg saai en we lopen bij de eerste de beste afslag richting rode route naar beneden, dan pas zien we hoe stijl de weg naar boven is geweest en verklaren ons zelf een beetje voor gek!
Op de Bibelweg aangekomen lopen we richting Nenzing alwaar we de weg naar de camping terug nemen.

Waarschijnlijk een ringslang: verkeersslachtoffer.

Vlak voor de camping zie ik een aangereden slang (dit moet wel haast een ringslang zijn) en uiteindelijk zijn we terug; een kilometer of 20 (heen en terug) met een hoogteverschil van misschien wel een kilometer.
s’Avonds gezamenlijk gegeten, wat gedronken en naar bed gegaan want slapen gaat zeker lukken vandaag.

Een wel 30 cm. hoge paddenstoel onderweg.

Zondag 15-8: de bergpas

Silvretta bergpas: het stuwmeer

Het regent weer dus we besluiten om via de Hochalpenstrasse naar silvretta te rijden. Eenmaal over de bergpas is het helder weer: op zo’n 2100meter in de zon.

Opkomende bewolking.

Het daargelegen stuwmeer bevat erg wit water dat wordt veroorzaakt door het sediment dat vanaf de alpen meegevoerd voordt het stuwmeer in.

Rana temporaria: de bruine kikker

Overal komt het water vandaan en in de verte kijken we op een aatal gletsjers. Het is heel erg mooi op deze pas.
We rijden aan de zuidelijke zijde terug en stoppen bij een bergbeekje, op zoek naar amfibieen. Alleen een flink aantal jonge bruine kikkers zijn hier te vinden.

Rana temporaria

Een mooi schouwspel is een klein slootje met helder water dat in de Ill stroomt dat wit, sedimentrijk water heeft.
Ondertussen wordt onze auto belaagd door loslopende paarden die het maar wat interessant vinden wat er in de kofferbak zit.

Vlak voor de 13 km. lange tunnel.

We rijden verder de pas af en aan de voet van de berg eten we even wat alvorens we een 14 kilometer lange tunnel ingaan.
We gaan er met zon in en aan de andere kant regent het, en niet zo’n beetje!
Het was een mooie route met mooi weer totdat we op de camping kwamen.

Maandag 16-8: Liechtenstein
Omdat we maar een steenworp van het ministaatje Liechtenstein af zitten willen we daar natuurlijk ook even naartoe. We kiezen voor de hoofdstad: Vaduz.
Zo klein als het staatje is zo klein is ook de winkelstraat van de hoofdstad. Nauwelijk een kilometer met souvenierwinkels, dure kleding en sierraden en dat was het dan wel zo’n beetje.
We willen eigenlijk op de terugweg naar feldkirch maar het begint te regenen, en niet zo’n beetje.
We gaan naar de camping om daar de rest van de avond in de caravan en in de voortent te verpozen, luisterend naar de steeds heftiger wordende regen.
Het blijft de hele nacht regenen, we doen een spelletje en gaan naar bed.

Dinsdag 17-8: blessureleed
De dames willen graag naar de stad, dat lijkt mij ook wel leuk voor hun maar ook voor mij.
Meestal besteed ik zo’n dag aan het “stenen keren” in het bos of in de bergen, op zoek naar dieren maar ik heb een blessure aan mijn sleutelbeen waardoor ik mijn rechterarm nauwelijks kan gebruiken, laat staan een rug- of fototas meenemen. Het wordt dus een rustig dagje nietsdoen op de camping, helaas.
Op een uurtje regen na best een aardige dag (vooral de ochtend)

Woensdag 18-8: blessuredag 2
De pijn in de schouder is al wel weer wat beter maar het houdt niet over. Nog een rustig dagje maar dus. Ook deze dag is het redelijk weer maar nog niet helemaal je van het!
Het is waarschijnlijk de laatste dag met het wisselvallige weer: er zitten een paar mooie dagen aan te komen, en daar hebben wij op gewacht!

Donderdag 19-8: Bregenz
Het zou vandaagbeter weer worden maar het heeft de hele nacht geplenst, tegen alle verwachtingen in. Ik slaap ook bijna de hele nacht niet.
Pas tegen de ochtend wordt het beter weer en klaart het vrij snel op.
Ondanks dat Bregenz op o.a. Zover niet zo geweldig wordt gewaardeerd wagen we toch een tochtje naar de Bodensee, we vertrekken pas ’s middags omdat hier een echte “mittagsruhe” in acht genomen wordt en in de ochtend wisten we nog niet wat het weer zou gaan doen.
Bregenz is dus gewoon een hele leuke stad.
Op de Bodensee staat, in Bregenz, een podium in het water waar ieder jaar in juli en augustus een opera of musical wordt opgevoerd, dagelijks!
Daar heeft Mijn vriendin geïnformeerd naar de prijzen en plaatsen om daar misschien morgen met haar vriendin naartoe te gaan.
We eten een enorm grote tonijnsalade op de oever van de Bodensee en gaan even de stad in.
Het was prachtig weer en als we op de camping komen regent het weer een beetje, maar ook hier is het mooi weer geweest.

Vrijdag 20-8: Hagedissen voor de deur

Lacerta agilis, de zandhagedis: foto 1

De blessure is bijna over en in de middag loop ik een klein stukje van een rode route. Ik kom op een punt waar je over de vallei kijkt waar we een paardagen geleden hebben gelopen. Midden in het imposante woud vliegt een roofvogel, ik hoop hem op de foto te hebben maar ik had mijn rugzak nog niet bij me, vanwege mijn sleutelbeen, dus ook geen telelens…

Lacerta agilis, de zandhagedis: foto 2

Ik had beloofd niet al te lang weg te blijven (blessure én alleen) dus ik loop terug.
Als we voor de caravan zitten zie ik plotseling een hagedis op het gras zitten en al snel blijken er heel veel op ons stukje te zijn, zeker een stuk of 10, ik heb tenminste 5 individuen kunne waarnemen.

Lacerta agilis, de zandhagedis: foto 3

Zo zie je maar: je loopt kilometers en vindt niets, terwijl er vóór je eigen deur vanalles te vinden is.
Het ging hier overigens om zandhagedissen (Lacerta agilis) terwijl ik hier eerder levendbarende hagedissen had verwacht. In iedergeval: heel leuk.

Lacerta agilis, de zandhagedis: foto 4

Mijn vriendin gaat ’s avonds met haar vriendin naar Aida in Bregenz, de mannen kijken een filmpje.

Zaterdag 21-8: Lunersee
In de ochtend zijn onze vrienden aan het inpakken, zij gaan naar huis.
Het is erg warm aan het worden en als ze rond het middaguur zijn vertrokken gaan wij naar de lunersee.

Brand is een wel zeer groene plaats

Een prachtige weg via het onwaarschijnlijke groene plaatsje “Brand” kronkelt zich een weg naar boven; slijl naar boven.

De Lunersee

De weg is zeer smal maar goed begaanbaar.
Bij de kabelbaan, die ons naar de Lunersee brengt, aangekomen blijken meer mensen op het idee gekomen te zijn: honderden auto’s staan hier geparkeerd.
De kabinelift brengt ons naar boven en ook hier: het is hier zo verschrikkelijk mooi!
Een mooi meer met gletjers aan de kanten van de bergen en een prachtig uitzicht op het groene dal.
Ook voor het echt zware wandelwerk zijn hier paden te vinden, voor elk wat wils.
We eten beide een prima broodje in het daargelegen restaurant en het is nog niet eens echt duur ook!
Terug moeten we een paar cabine’s wachten maardan keren we terug naar het dal.

Hier zouden veel adders voorkomen, geeneen gevonden.

Pas als je terug rijdt merk je hoe stijl de weg is: in de tweede versnelling, op de koppeling ga je nog veel te hard naar beneden en in de eerste versnelling draai je de motor op veel te hoge toeren en dus is veel bijremmen de enige remedie.
Door de smalle weg is het wel opletten want sommige klimmende automoilisten kunnen de in grote getalen aanwezige bochten erg ruim nemen.
Weer een prachtige dag dus, en morgen: het wordt nog veel warmer: (30 graden, wordt gezegd)

Zondag 22-8: Campingperikelen
Vandaag is gebruikt om één en ander schoon te maken en wat was te doen. ’s Morgens nog even een flinke wandeling gemaakt richting Gamp. De vallei blijft fenomenaal, het pad dat we een aantal dagen geleden zijn afgedaald is nu verboden gebied in verband met vloedgevaar bij de Meng.

Prachtige vlinder...

Het gebied nét achter de camping: adembenemend

De wandeling levert wederom niet het gewenste resultaat maar is wel mooi.
Halverwege Gamp moet ik onverhoopt terug wegens onvriendelijke bejegeningen van regendazen die op een bepaald punt zeer nadrukkelijk aanwezig zijn. Aangezien ik in een korte broek wandel is dit niet prettig, zeker bedenkend dat deze dieren je een hele tijd kunnen blijven volgen.

Close-up van een mannetje Lacerta agilis

Vrouwtje van Lacerta agilis

De middag hebben we wat rustig aan gedaan en heb ik vrij veel tijd doorgebracht met het bekijken van de hagedissen voor de deur.

Een mooie man: Lacerta agilis. De zandhagedis

Maandag 23-8: Feldkirch
Vandaag zijn we naar Feldkirch gegaan. Een klein stadje hier vlakbij. Gewoon even een stadje in. Erg warm, dat wel!

Dinsdag 24-8: Bergroute
Van tijdelijke buren die wij op de camping hadden kregen wij deze tip. Vanaf Frastanz oostwaarts het bergmassief in door plaatsjes als: “Sonntag”, “Fontanella” en meer.
Deze Alpen zijn wat meer bebost en op hun manier ook weer erg fraai. Onderweg stoppen we bij een behoorlijk brede bergbeek aan de rand van een natuurreservaat.

Gewoon een mooi bergbeekje op 2000 meter hoogte

Uiteindelijk zal de rit een hele dag in beslag nemen en is bijzonder fraai.

Woensdag 25-8: Route, Lech en binnendoor terug

Lech zelf is niet bijzonder, het uitzeicht wel!

We besluiten eens te kijken wat ons koningshuis met onze zuurverdiende belastingcenten doet in de winter: we gaan naar Lech!
Lech is een behoorlijk moderne en mijns inziens saai bergdorp. Het is duidelijk dat het uitsluitend om wintersport draait.

Silene vulgaris

De pistes kunnen ook nu, in de zomer, worden betreden maar wij besluiten om met de kabelbaan naar boven te gaan. Daar loopt een wandelpad maar dat blijkt niet bijzonder fraai. De hele alp wordt vrijwel constant gemaaid, het ziet er hier uit als een golfbaan.
Wel zie ik een klein vijvertje met daarin larven van, naar ik vermoed, de bruine kikker. De larven zijn nog erg klein en ik vraag mij af of zij nog op tijd aan land komen. De avondtemperaturen komen op deze hoogte over een paar weken al tegen het vriespunt te liggen.
We besluiten snel terug te rijden naar Nenzing. Lech is meer iets voor de Oranjes!

Donderdag 26-8: Bregenz en een korte nachtwandeling
Het lijkt de laatste mooie dag te zijn om nog iets te doen; te mooi misschien wel. Het wordt erg warm vandaag en we besluiten wat rond te gaan varen op de bodensee vanuit Bregenz.
Het is een goede keuze want de temperaturen lopen op tot wel 33 graden en het is hondsbenauwd dus de keuze om het water op te gaan was prima.
Na een uurtje rondgevaren te hebben lopen we over een markt die er staat in verband met een stadsfeest. Er worden veel gesteenten en mineralen uit de regio verkocht maar ook erg veel eten en drinken.
Na de markt nemen we de auto maar weer terug naar de camping.

Gewone pad: Bufo bufo

’s Nacht maken we nog een korte wandeling. En betrappen een kleine gewone pad (Bufo bufo), overigens ook de eerste hier!
Kijkend in de biotoopjes waar ook de Alpensalamander zou moeten zitten lopen ook weer op niets uit. Het zit er niet in, helaas.

S’Avonds zitten we nog wat te lezen als het tegen 01.00 uur toch wel erg hard begint te waaien. We besluiten de tent met nog wat extra haringen vast te zetten en als we buiten komen is het heel erg warm; een föhnwind is opgestoken en wordt hier oom wel de “snowkiller” genoemd omdat hij ook in de winter nog wel een voorkomt.
De windkracht neemt toe tot stormachtig en het is 27 graden!
Een Föhnwind ontstaat door de warme lucht die uit de zuidelijke Alpen over de bergen wordt gestuwd en dan met een grote snelheid aan de noordelijke kant van de Alpen neerdaalt.
De invloed van deze wind op het komende weer zou snel duidelijk worden…

Vrijdag 27-8: regen
Werkelijk bar en boos! De vrijdag regent het de hele dag onafgebroken en erg hard! We hebben al besloten overmorgen naar huis te gaan maar inpakken van de tent is bijna onmogelijk.
Een dag binnen dus, en met een temperatuur van ca. 14 graden is het, zeker na de hitte van de afgelopen dagen, erg koud.

Zaterdag 28-8: Regen en voorbereiding vertrek
Weer regen, in onvoorstelbare hoeveelheden, weer binnen dus. Wel alles ingepakt, behalve de tent in de hoop dat het ergens nog een keertje opdroogt.

Zondag 29-8: Vertrek
In Nedrland is het de afgelopen twee weken helemaal hopeloos geweest met het weer dus we hebben wel geluk gehad. De tent moet nat mee en we vertrekken in de stromende regen die nu al onafgebroken 3 dagen duurt.
Het blijft tot ver in de middag regenen en we overnachten in hetzelfde hotel als op de heenweg. Ook nu is het koud en regenachtig.
Wanneer we de volgende ochtend weggaan schijnt de zon eventjes maar even later gaat het weer regenen. Pas aan de Nederlandse grens wordt het beter en wanneer we thuis zijn is het koud maar droog en zonnig. Vanaf dat moment wordt het steeds beter en lijkt het er op dat we mooi weer hebben meegenomen uit een mooi maar behoorlijk herpetofauna Oostenrijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


*